Skip to main content

Gry dla dwojga: Basilica – Budujemy, budujemy

Architekci wyobraźnię hodują na skałach i montują montują na nich swoje poemat
A.S.J. Tessimond, Kamienne poematy 

 

Ponoć, gdzie dwóch się bije tam trzeci korzysta, ale nie tym razem. Dwóch architektów prześciga się w budowie katedry. Kto szybciej będzie machał kielnią, zarządzał swoimi ludźmi oraz dobudowywał strategiczne elementy budynku, ten zyska łaskę króla. No to plany budownicze w dłoń i jedziemy :)

 

Jak w ogóle katedra ma wyglądać?
Architektura jest muzyką w przestrzeni, niejako muzyką zastygłą.
Friedrich Wilhelm Joseph von Schelling
 
Okładka przedstawia niedokończoną katedrę. Trzeba przyznać, że jest ona dość klimatyczna, ładna i przyciąga oko. Pudełko jest niewielkie, więc łatwo można je transportować. W środku znajdziemy planszetkę z torem punktacji, nieco żetonów, kostki symbolizujące budowniczych, a także pionek króla. Szata graficzna, jak na grę abstrakcyjną, dość interesująca. Instrukcja na pierwszy rzut oka wydaje się skomplikowana. Jednak jest to mylne wrażenie, w czasie rozgrywki szybko da się załapać o co chodzi.

 
A jak się przedstawia mechanika? Gracz w swej turze wykonuje trzy z dostępnych akcji:

  • budowanie – bierzemy jeden z trzech dostępnych kafelków katedry i dokładamy do budowli.
  • dołożenie budowniczego – jeżeli dobudowaliśmy przed chwilą element katedry, możemy położyć budowniczego.
  • wykonanie rozkazu – wykonujemy jeden z trzech dostępnych rozkazów.

Chwilę zatrzymamy się przy rozkazach. Pozwalają one dołożyć rusztowanie (pusty kafelek blokujący przeciwnika), przesunąć pionek, usunąć kafelek, a nawet zezwalają na awansowane budowniczego gracza (awansowany budowniczy nalicza punkty inaczej). Istnieją też rozkazy alternatywne. Gdy ktoś użyje rozkazu i jest na nim alternatywny rozkaz, to drugi gracz po opłaciemoże skorzystać z drugiego rozkazu. Monetę przekazuje się przeciwnikowi. Są dwie takie monety, więc one będą ciągle wędrować pomiędzy graczami. Ciekawostką jest też, że kafelki są dwustronne. Gdy weźmiemy jeden kafelek do budowy katedry, to żeton z pola rozkazów odwracamy na drugą stronę i kładziemy na pole z elementami katedry. W ten sposób możemy zablokować rywalowi rozkaz.

Gdy któryś z graczy dołoży do planu katedry żeton z koroną, to po torze przesuwa się pionek króla. Gdy ten stanie na polu 10, 20 i 30 następuje podliczanie obszarów. Trzecie podliczenie kończy grę, a także gra kończy się gdy dwukrotnie skończy się stos żetonów katedry. Wygrywa ta osoba, która ma więcej punktów. W podliczaniu punktów patrzy się na kafelki tego samego koloru przylegające do siebie. Gracz, który ma więcej budowniczych w takim obszarze, dostaje punkt za każdy kafelek. Oczywiście należy też uwzględnić modyfikatory (awans, witraże, itp…). I tu ważna jest rola jokerów. Joker to kafelek z dwoma kolorami. Jeżeli któryś budowniczy stoi na takim żetonie, to jest traktowany jakby był na dwóch obszarach.

A te witraże gdzie mam dać?

Architektura polega na zachowaniu trzech zasad: trwałości, użyteczności i piękna.
 Witruwiusz, O architekturze ksiąg dziesięć
 
Basilica to gra abstrakcyjna, która nie wiąże tematyki z mechaniką. Jednak tak naprawdę nie wyobrażam sobie lepszej planszówki tego typu. Układaniem kwadratowych żetonów, tak by pasowały do siebie oraz ustawianiem ludzi na nich kojarzy się z Carcassonne, ale na tym się kończy porównanie.
 
W tej grze należy umiejętnie budować, wykorzystać rozkazy, a także blokować przeciwnika. Często będzie jeden dobry obszar, o który będzie długa batalia zanim nadejdzie czas na podliczenie. To genialna gra na myślenie i doprowadzenie do ruiny przeciwnika. Podejrzewałem, że to lekka gra abstrakcyjna, coś jak Aton, a tutaj prowadzi się zacięty bój.
  

Dużym minusem tej gry jest losowość. Ciągle zmieniające się płytki psują nasze planowanie, a nie raz mogą też podpasować graczowi, by ten zajął lepszy obszar. Inną wadą, jaką dostrzegłem to balans. Mianowicie rozkazy, które można dobrać mają różną przydatność, a awans miażdży wszystko. Niemalże zawsze jak tylko się pojawił awans, to gracz chwytał ten rozkaz. Przypadki, w których awans nie był używany to: gracz ma wystarczają przewagę lub ma już awansowanego budowniczego. Dla niektórych wadą może być negatywna interakcja. Po prostu się ona wylewa, jest na każdym kroku, a niektóre czynności są naprawdę paskudne.

 
Dobra, kończymy budowę
Natura jest niewygodna. Trawa jest twarda, wilgotna, pełna obrzydliwych insektów. Gdyby natura byłaby wygodna, ludzkość nie wymyśliłaby architektury.
Oscar Wilde

Basilica jest abstrakcyjną grą, która posiada sporą dawkę negatywnej interakcji. Jeżeli ktoś lubi zażarty bój, to ta gra jest dla niego.



Plusy:

+ proste zasady
+ szybki czas gry
+ szata graficzna
+ wymagająca rozgrywka

Minusy:
– losowość często drażni 
– balans rozkazów

Informacje o grze
Tytuł: Basilica
Projektant: Łukasz M. Pogoda
Oprawa graficzna: Mariusz Gandzel
Łukasz M. Pogoda
Wydawca: REBEL.pl
Rok wydania: 2010
Liczba graczy: 2
Wiek graczy: 12+
Czas rozgrywki: ok. 45 minut

PowerMilk

Swoją przygodę z planszówkami zacząłem od Jungle Speed, Spadamy! i podobnych gier każualowych. Im więcej zagłębiałem się w gry planszowe, tym bardziej byłem nimi zainteresowany. Poza tym lubię musicale (ale ciężka muzyka rockowa też mi nie obca), seriale i filmy.